Wij ondersteunen volwassenen met forensische/psychiatrische, psychosociale en psychogeriatrische problemen in de thuissituatie. Mensen met verslavingsproblematiek, met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking, mensen in de laatste levensfase en gezinnen met meervoudige problematiek met huisvesting, financiën, sociaal functioneren, psychisch functioneren, zingeving, lichamelijk functioneren, praktisch functioneren en dagbesteding.

achter-iedere-deur

Koop

Koop is getrouwd terwijl hij nog in de TBS kliniek verbleef. Tijdens zijn verlof kreeg hij een telefoontje dat hij niet meer terug hoefde te komen. Hij was een vrij man. Na vele jaren binnen de muren te hebben gezeten wist hij niet goed om te gaan met de vrijheid. Zijn relatie was niet wat hij zich ervan had voorgesteld en toen de problemen bleven opstapelen heeft hij zich aangemeld voor ambulante begeleiding. De begeleiding was met name gericht op het creëren van veiligheid en rust en het aanbrengen van structuur. Door het inzetten van beschermingsbewind en de toelating WSNP kwam er rust in de financiën. Bij aanvang van de begeleiding werd het gezin gezien als een communicatief systeem, een hiërarchisch systeem, een affectief systeem enzovoorts. Door deze benadering werd er gekeken naar het gezin als geheel en werden de problemen aangepakt door dit hele systeem.

Na verloop van tijd is er een begeleider toegevoegd aan het gezin zodat ook de individuele problemen opgepakt konden worden. Eenmaal per week zat de hele groep om tafel om tot gezamenlijke afspraken te komen hetgeen niet kon voorkomen dat er vaak crisisinterventie nodig was.

Veelvuldig huiselijk geweld heeft ertoe geleid dat ze daadwerkelijk een punt achter hun relatie hebben gezet. Door de samenwerking met verschillende organisaties heeft Koop een eigen plek gekregen. Nu 1 jaar later hebben beide de regie terug over hun leven. Koop heeft nog steeds begeleiding en begint binnenkort aan zijn eerste echte baan. Hij is schulden vrij en volgt een cursus 'uitkomen met je inkomen'. Hier leert hij de fijne kneepjes van rondkomen en voldoen aan je betalingsverplichtingen. Hij verwacht dat hij het komend jaar geen beschermingsbewind meer nodig heeft en het geheel zelfstandig kan.

Binnen deze begeleiding waren meerdere partijen actief; de huisarts, de gemeente, de wijkagent, de bewindvoerder, de forensische psychiatrie, de woningcorporatie en de GGZ. De rol van de gemeente (als voorzitter van de regiegroep) is cruciaal geweest bij het vinden van een snelle woonoplossing.

Karin

Karin melde zich aan bij ons terwijl ze geen eigen woonplek had. Ze woonde in bij een vriend maar kon daar niet vrijuit praten over de problemen die haar bezig hielden. De woning was een ontmoetingsplek van gebruikers die voor overlast zorgden in de buurt.
Karin wil heel graag van haar verslaving af en weg uit het circuit. Ze vertelde dat ze een zoon had maar die ze maar af en toe eens een uurtje onder toezicht zag. Deze jongen was voor haar de drive de zaken anders aan te pakken. Dat dit niet zonder slag of stoot
ging laat zich raden. Vooral in het begin van de begeleiding zei ze vaak de afspraak af  of kwam ze deze niet na. Ook koste het haar grote moeite vertrouwen te hebben in de begeleiding en in haar eigen doelen. Het heeft zeker een jaar geduurd voordat Karin
daar de durf voor had.

3 jaar later woont Karin in een eigen appartement. Ze gebruikt nog steeds maar heeft dit teruggebracht naar éénmaal per week. Haar zoon komt maandelijks een weekend bij haar logeren en ook het contact met de familie is aan het herstellen. Karin heeft
geen contact meer met de mensen uit het gebruikersverleden en heeft nieuwe vrienden gemaakt. Haar financiën en administratie zijn op orde en binnenkort is ze zelfs schulden vrij.

De begeleiding heeft zich gericht op de meest primair gestelde doelen: het hebben van een eigen woonplek, je kunnen douchen en het hebben van een dagelijkse maaltijd. Hierna zijn de financiën op orde gebracht en een aanvraag voor beschermingsbewind en WSNP ingezet. Dit bracht ruimte om het psychisch welbevinden te bevorderen en de verslaving te bedwingen. Toen ook dat opgepakt werd is er begin gemaakt voor contact herstel met familie. Karin heeft voorzichtig contact gemaakt en opgebouwd met een zus en een broer. Maar belangrijker nog ze heeft een goed contact opgebouwd met de voogd en pleegouders van haar zoon.

De begeleiding richt zich nu vooral op het hebben en houden van de regie over dit hele nieuwe leven dat Karin heeft opgebouwd. Natuurlijk is er af en toe een terugval in gebruik, paniek over de relatie met haar zoon, angst dat ze nooit een goede moeder zal worden of dat alles wat ze heeft bevochten zomaar weer kapot of weg is. Maar wat Karin nooit meer doet is wegkruipen voor haar problemen. Ze geeft tijdig aan dat het niet lekker loopt en dat ze hulp nodig heeft.

Ingezette methodieken:
Present, door het er zijn, leren vertrouwen te hebben in de begeleiding en in eigen doelen.De RET zorgt ervoor dat de problemen anders benaderd kunnen worden. Systeembenadering bevordert het herstel van familie relaties maar ook het streven om tot een eigen nieuw systeem te komen: nieuwe contact durven maken en onderhouden.